Wychowanie z natury swojej jest dziełem społecznym, a nie jednostki. Już zaś istnieją trzy społeczności różne, a przecie przez Boga harmonijnie ze sobą złączone, na których łonie rodzi się człowiek: dwie społeczności w porządku naturalnym – jakimi są rodzina i państwo; trzecie, w porządku nadprzyrodzonym – Kościół.
Na pierwszym więc miejscu rodzina, bezpośrednio przez Boga ustanowiona dla właściwego sobie celu, jakim jest rodzenie i wychowywanie potomstwa; która też dlatego w stosunku do państwa ma pierwszeństwo natury, a stąd pierwszeństwo praw. Jednakże rodzina jest społecznością niedoskonałą, bo nie ma w sobie wszystkich środków do swego pełnego rozwoju; tymczasem państwo jest społecznością doskonałą, mającą w sobie wszystkie środki do swego celu, którym jest powszechne, doczesne dobro; dlatego pod tym względem, to jest w stosunku do ogólnego dobra, ma państwo pierwszeństwo przed rodziną, która właśnie w państwie osiąga odpowiadającą sobie doczesną doskonałość.
Trzecią społecznością, w której przez chrzest rodzi się człowiek do boskiego życia łaski, jest Kościół, społeczność nadprzyrodzona i powszechna, społeczność doskonała, ponieważ ma w sobie wszystkie środki do swojego celu, jakim jest zbawienie wieczne ludzi, i dlatego w swoim porządku najwyższa. Wskutek tego wychowanie, które obejmuje całego człowieka, indywidualnie i społecznie, w porządku natury i w porządku łaski należy do tych wszystkich trzech społeczności w odpowiednim stopniu, wedle wzajemnego ustosunkowania się ich swoistych celów, zgodnie z ustawionym przez Boga istniejącym porządkiem Opatrzności.
Encyklika Papieża Piusa XI
DIVINI ILLIUS MAGISTR
O chrześcijańskim wychowaniu młodzieży
źródło: ekai.pl
*****
Najbardziej znaną encykliką o wychowaniu jest „Divini illius Magistri” (O chrześcijańskim wychowaniu młodzieży) papieża Piusa XI, wydana 31 grudnia 1929 roku.
Zawiera rozważania na temat podziału zadań z zakresu wychowania młodzieży, pomiędzy Kościół katolicki, rodzinę i państwo. Rodzina, szkoła i Kościół powinny ściśle współpracować w procesie wychowawczym. Papież Pius XI sprzeciwia się ideom wychowania świeckiego, skoncentrowanego wyłącznie na doczesności. Encyklika omawia prawa rodziny i prawa państwa do wychowywania młodych ludzi. Określa przedmiot i formę chrześcijańskiego wychowania, a także analizuje zagrożenia ze strony współczesnego świata dla procesu wychowania. (dop. admin.)