Panie Jezu Chryste, nasz Mistrzu i Nauczycielu, pragniemy po raz kolejny pójść za Tobą drogą krzyża.
Pontyfikat świętego Jana Pawła II poddano rozmaitym opisom i charakterystykom. Wielu komentatorów próbowało wskazać główny rys posługi i duchowości następcy świętego Piotra, który przybył do Rzymu „z dalekiego kraju”, jak sam to podkreślił tuż po ogłoszeniu jego wyboru 16 października 1978 roku. Boże miłosierdzie, Eucharystia, Maryja, rodziny i młodzież… Wiele złożyło się na dziedzictwo niemal 27 lat, jakie minęły między powołaniem kardynała Karola Wojtyły do przewodzenia całemu Kościołowi a jego przejściem do Domu Ojca. Brzemię niesionej przez ten czas odpowiedzialności – od pewnego momentu także choroby i utrapień wieku – uprawnia do stwierdzenia, że były to niemal trzy dekady drogi krzyżowej.
Pontyfikat tajemnicy Chrystusowego krzyża: oto kolejna perspektywa spotkania ze świętym Janem Pawłem II. Przemawia za nią suma doświadczeń i symboli. Niełatwe przeżycia naznaczyły całą Wojtyłową biografię. Śmierć najbliższych. Mroczne lata hitlerowskiej i sowieckiej okupacji. Zmagania o prawdę w powojennej, totalitarnej rzeczywistości. Upominanie się o los słabych i bezbronnych, narażonych na zagładę już w łonie matki. Niestrudzone wołanie o miejsce dla Jezusa Chrystusa w każdym społeczeństwie. Znaki, jakie towarzyszyły tej drodze cierpienia, nie stanowiły zatem przypadkowych elementów, lecz wyraz ścisłej więzi z Ukrzyżowanym. Od krucyfiksu w wadowickiej farze, całowanego nadal z czcią przez wstępujących do świątyni wiernych, przez wawelski wizerunek Zbawiciela związany z osobą świętej Jadwigi Królowej, aż po krucyfiks w rękach papieża podczas jego ostatniego Wielkiego Piątku w 2005 roku. Był zawieszony na piersiach krzyż biskupi, pamiątka po księciu kardynale Adamie Stefanie Sapieże przekazywana następnym arcybiskupom krakowskim. Była ferula – charakterystyczny papieski pastorał, który neapolitański rzeźbiarz Lello Scorzelli przygotował jeszcze dla świętego Pawła VI na zakończenie Soboru Watykańskiego II. Nie sposób wreszcie zapomnieć o darzonych kultem krzyżach, szczególnie tych w opactwie mogilskim i na Giewoncie, tak bliskich świętemu Janowi Pawłowi II i wspominanych przezeń w homiliach.
Wyruszmy zatem w drogę śladami cierpiącego Pana, mając za opiekuna Jego sługę i przyjaciela – Karola Wojtyłę. Również nam nie jest obcy ból fizyczny i duchowy. Zjednoczmy te troski z Chrystusową miłością objawioną na Kalwarii i głoszoną przez świętego papieża. Możemy czynić to niezależnie od wieku dzięki rozważaniom zawartym w trzech seriach: dla dorosłych, młodzieży i dzieci. Niech medytacja nad czternastoma stacjami Męki Pańskiej dodaje wszystkim jej uczestnikom odwagi w niesieniu osobistego krzyża.
DROGA KRZYŻOWA
DLA DZIECI | DLA MŁODZIEŻY | DLA DOROSŁYCH
źródło: voytylianum.com [ >>> ]