Duchowość, dojrzałość, wolność (4)

4. Formowanie dojrzałej duchowości

Tylko człowiek dojrzały duchowo może zająć świadomą i odpowiedzialną postawę wobec siebie i świata, gdyż tylko w tej sferze może odkryć i zrozumieć własną tajemnicę. Właśnie dlatego zadaniem odpowiedzialnych wychowawców jest pomaganie wychowankom w dorastaniu do dojrzałości duchowej. Na wiele sposobów można pomagać człowiekowi, by odkrywał on prawdę o tym, kim jest i po co żyje. Metodą podstawową jest uczenie uczciwego i odważnego myślenia o sobie i własnym postępowaniu, a także stawianie pytań o sens życia, o hierarchię wartości, o filozofię życia. Wychowawca powinien korzystać z każdej sytuacji życiowej i z każdego doświadczenia, które pomaga wychowankowi krytycznie analizować jego sposób rozumienia samego siebie i swego życia.

Współcześni młodzi ludzie coraz lepiej rozumieją świat wokół siebie, ale coraz mniej rozumieją samych siebie. W konsekwencji społeczeństwo informatyczne opiera się na wymianie wiedzy o świecie i fikcji o człowieku. Prowadzi to do kryzysu człowieka i cierpienia na nieznaną dotąd skalę i do cywilizacji śmierci. Fakty te potwierdzają, że nie ma przyszłości bez wychowania, a wychowania bez dojrzałości duchowej. Troska o rozwój duchowy współczesnego człowieka powinna stanowić podstawowe zadanie rodziny, szkoły, parafii i innych instytucji wychowawczych. Odpowiedzialne wychowanie to promowanie najpierw dobrobytu duchowego, gdyż wtedy wszystko inne będzie nam dodane.

ks. Marek Dziewiecki

/ opoka.org.pl /